ห้องพักหลอน เรื่องเล่าหลอนจากย่านรังสิต 

  • By admin
  • สิงหาคม 7, 2021
  • 0
  • 120 Views
ห้องพักหลอน

ห้องพักหลอน เรื่องเล่าหลอนจากย่านรังสิต 

เรื่องนี้เป็นเรื่อง ห้องพักหลอน ของคุณบุ๋มโดยคุณบุ๋มได้เล่าว่า เรื่องนี้เกิดขึ้นเกิดขึ้นเมื่อ 10 ปีที่แล้ว บุ๋มได้ย้ายไปหอพักแถว ๆ ใกล้ทำงาน ก็สบายใจเพราะว่าเพื่อนบุ๋มก็อยู่ที่หอนี้เหมือนกัน เพื่อนบุ๋มอยู่ชั้น 2 ส่วนบุ๋มได้ห้องชั้น 3 ย้ายไปได้วันเดียวพอกลับมาจากที่ทำงานปรากฏว่าห้องถูกงัดจากข้างหลัง และขโมยเงินไป หลังห้องที่บุ๋มอยู่มันจะหันหลังให้ป่าละเมาะ และก็มีซากปรักหักพังของศาลพระภูมิ ที่เขาเอามาทิ้ง บุ๋มก็เลยขอย้ายห้องไปอยูข้างห้องเพื่อน ชั้น 2 ติดกระได ปรากฏว่าห้องที่บุ๋มจะไปอยู่นั้นเจ้าของหายสาบสูญไป 3-4 เดือนหายไปเลยไม่จ่ายค่าเช่าห้อง

ผู้ดูแลหอก็ต้องงัดห้อง เพื่อให้บุ๋มเข้าไปอยู่ สิ่งแรกที่เห็นก็คือผ้าปูเตียงที่ช้ำเลือดช้ำหนอง แล้วก็มีหมอนเหลืองเน่า ทิ้งไว้บนฟูก เพื่อนบุ๋มก็เลยบอกว่าขอของใหม่ทุกอย่าง หลังจากนั้นบุ๋มก็ย้ายของลงมาจากชั้น 3 ห้องบุ๋มอยู่ติดกระได อยู่ไปได้ 1 อาทิตย์ สิ่งที่สังเกตก็คือจะได้ยินเสียงคนเอาเล็บขูดกำแพงยาวๆ ทุกคืน คืนต่อมานอนได้สักพักเสียงมาอีก

ก็เลยตั้งใจฟังและได้รู้ว่าเสียงมันมาจากข้างในไม่ใช่ข้างนอก บุ๋มก็เลยลุกขึ้นมาเปิดทีวีทิ้ง ให้ทีวีกลบ แต่เสียงขูดเล็บมันก็ยังขูดอยู่อย่างนั้น บุ๋มก็เลยใช้หมอนอีกใบนึงปิดหู เป็นอย่างนี้มาได้เกือบๆเดือน อยู่มาวันนึงบุ๋มเลิกงานดึก ซื้อก๋วยเตี๋ยวมากำลังจะนั่งกิน สังเกตเห็นว่ามีกระดาษปลิว เข้ามาในห้องก็เลยออกไปหยิบใบปลิว ปรากฏว่าเป็นโปสเตอร์หนังเรื่องคนเห็นผี

บุ๋มก็คิดว่ามีคนมาแกล้งก็เลยโมโหและขยำโปรชัวร์ทิ้งแล้วก็กลับมานั่งกินก๋วยเตี๋ยวต่อ ในขณะที่นั่งกินก๋วยเตี๋ยวน้ำหางตาก็หันไปเห็นเหมือนมีอะไรขาวๆสักแป๊บ ก็แอบคิดในใจว่าเอาอีกแล้วไอ้คนที่มาแกล้งเราแน่ๆ ก็เลยนั่งจ้องอยู่พักนึง เพราะคิดว่าเดี๋ยวเขาก็ต้องมาแกล้งอีกรอบ นั่งจ้องอยู่พักใหญ่ก็ไม่เห็นอะไรก็เลยเข้าใจว่าสงสัยเป็นผ้าคลุมเตียง เลยกลับมากินก๋วยเตี๋ยวต่อ สักพักหนึ่งก็เห็นเหมือนเดิมๆอีกรอบ บุ๋มแกล้งไม่สนใจแล้วก็เดินไปเปิดไฟที่ระเบียงแล้วก็คิดว่าเดี๋ยวมันก็ต้องมาอีกรอบคราวนี้จะต้องเห็นจริง ๆ ให้ได้ สิ้นความคิดได้ไม่ถึง 5 วินาทีก็เห็นจริงๆเห็นเป็นผู้หญิง ใส่ชุดขาวหม่นๆผมยาวถึงเอวลอยอยู่หน้าระเบียงหลังห้องเ จากที่เห็นแค่หางตาแบบๆ แต่อันนี้เขาลอยช้ามากๆเหมือน slow motion ตั้งใจให้เห็นเลย พอเขาลอยไปจนสุดทาง บุ๋มรีบวิ่งไปหาเพื่อนที่อยู่ห้องข้างๆ

คืนนั้นโอ๋ที่เป็นเพื่อนบุ๋มมานอนเป็นเพื่อน บุ๋มก็อุ่นใจ นอนได้สักพักโอ๋ขยับตัวให้บุ๋มไปนอนห้องโอ๋ เสร็จแล้วไขประตูห้อง เข้าไปสิ่งที่ต้องตกใจก็คือ มีเสียงดังตุ้ม พระพุทธรูปที่อยู่บนหลังตู้อบตกลงมาเศียรหัก จากนั้นโอ๋ก็โทรตามพี่เอ็มแฟนโอ๋มา เมื่อพี่เอ็มมาถึงก็ตะโกนเข้าไปในห้องว่ากูไม่กลัวมึงหรอก แล้วพี่เอ็มก็เอาน้ำมนต์ พรมทั่วๆห้องแล้วก็บอกให้โอ๋กับบุ๋มนอน

เพราะว่าพี่เอ็มต้องเอามอเตอร์ไซค์ไปคืนเพื่อน หลับไปได้สักพักก็ตื่นขึ้นมาเพราะได้ยินเสียงกระซิบกระซาบ แต่ขยับตัวไม่ได้ขยับได้แค่ช่วงคอพอลืมตาขึ้นมาก็เห็นเงา ล้อมรอบเตียงประมาณ 10 คน บุ๋มก็นอน แบบขยับตัวไม่ได้แล้วก็ได้ยินเสียงผู้หญิงพูดว่าจัดการมัน แล้วบุ๋มก็ถามว่า ”ใครอ่ะ” แล้วมีเสียงตอบกลับมาว่า “กูเองลุงมี” บุ๋มก็ตกใจว่าลุงมีไหน สิ่งที่เห็นคือลุงเขาพุ่งเข้ามา เป็นลุงแก่ ๆ หนังหุ้มกระดูก

และก็บีบคอบุ๋ม ตอนนั้นบุ๋มก็เลยนึกถึงแม่บอกว่าแม่ช่วยบุ๋มด้วยบุ๋มจะตายแน่ ๆ เลยหายใจไม่ออกแล้วความรู้สึกบุ๋มคือ เหมือนมีเงาไปข่วนหน้าเขาทั้ง ๆ ที่มือบุ๋มนาบอยู่กับเตียงยังขยับไม่ได้ แล้วเขาก็หายไป ตอนนั้นบุ๋มคิดว่าบุ๋มไม่เป็นอะไรแล้ว แต่แล้วก็มีวิญญาณผู้หญิง โผล่จากผนังออกมา แล้วแรงกดนางมันมากกว่าลุงมี บุ๋มรู้สึกเหมือนจะขาดใจ แล้วก็ร้องไห้แล้วก็คิดในใจว่าแม่ลูกตายแน่ๆ ช่วยลูกด้วย แล้วบุ๋มก็ตะโกนมาได้คำเดียวคือคำว่าโอ๋ลั่นห้อง จากนั้นโอ๋ก็ตื่น เราก็เปิดไฟ

สภาพที่เห็นบุ๋มก็คือเหงื่อ เต็มตัว  ต่อมา 8:00 น เราก็ได้นั่งคุยกันว่าเราเจออะไรกันมา โอ๋ก็ได้เล่าให้ฟังว่าตอนที่ไปนอนอยู่ในห้องบุ๋ม มันรู้สึกเหมือนมีใครมากระชากตรงปลายเท้า 3 ครั้ง แล้วตอนที่หลับอยู่ รู้สึกเหมือนหลับๆตื่นๆก็เห็นผู้หญิงใส่ชุดขาวอยู่ปลายตีน แล้วก็บอกว่า “มึงออกจากห้องกูไปเดี๋ยวนี้” โอ๋ก็บอก กับผู้หญิงคนนั้นว่า “มันห้องมึงที่ไหนนี่มันห้องเพื่อนกูนะ” ผู้หญิงคนนั้นก็บอกว่า “ไม่ใช่นี่มันห้องกู มึงออกไปคนเดียวกูจะเอาอีนี่ไปอยู่ด้วย ไอ้นี่เป็นของกู” โอ๋ก็บอกว่า “ไม่ได้นี่เพื่อนกูมึงไม่มีสิทธิ์”

แล้วก็สะดุ้งตื่นแล้วรีบปลุกบุ๋ม ส่วนพี่เอ็มบอกว่าตอนกลับมาจากเล่นสนุกเกอร์ประมาณ 3:00 น ก็รู้สึกเหมือนมีคนมาดึงขา และก็รู้สึกเหมือนมีชายผ้ามันโดนขาเขาแล้วเขาก็สะบัดและก็พูดขึ้นมาว่า “มึงอย่าให้กูโมโหนะกูไม่กลัวมึงหรอก”เขาก็หลับไป บุ๋มต้องทนอยู่ไปถึง 3 เดือน 3 เดือนที่บุ๋มอยู่นั้นก็จะได้ยินเสียงครืดครืดทุกคืนหลังเที่ยงคืนแต่ไม่ออกมาให้บุ๋มเห็น หลังจากออกมาบุ๋มก็คิดได้ว่าศาลที่บุ๋มไปไหว้ เป็นศาลร้าง ซึ่งก็ไม่รู้ว่าบุ๋มไหว้อะไรเหมือนกัน

 

 

 


ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *